VISSEN

Al vanaf Bretagne werd er periodiek gevist.Sportief vissen interesseert mij niet maar wat er aan de haak komt des te meer.Het smaakt lekker.
Daarom wordt er gevist met een lijn met een treksterkte van 27 kg. Ondanks allerlei kunstaas,dicht bij de boot of veraf,aan het oppervlak met sliertjes en veren of net eronder met een soort visjes,beet kregen we niet.
In Figueira maar eens om raad gevraagt bij een winkeltje op het haventerrein waar met dikke letters o.a. stond "Pro-Fishing".
De man achter de toonbank die redelijk Engels sprak vroeg eerst "Gaat u naar het Noorden of het Zuiden? Dat klonk al heel pro.
Zuid.Dan moet u heldere kleuren kiezen meneer. Maar ik vaar meestal rond 7a 8 knopen.
Geen probleem daar hebben wij dit type voor".
Ik koos een lichtblauw visje en een gifgroen geel fluorescerend exemplaar,uitgerust met 2 gemene dregjes en een oversized doorzichtig plastic onderlip die het kunstvisje op diepte bracht en een " tight wiggling action" beloofde "irresistable for any gamefish" Dit moest gaan lukken .
"Denk erom meneer ongeveer 100 meter achter de boot om de juiste diepte te bereiken ".
Van een Australier had ik al gehoord dat je boven een diepte van 25 tot 50 meter de meeste kans had .
Eerst de blauwe maar eens geprobeerd.Die zag er tenminste nog enigzins realistisch uit .Na twee dagen slepen nog geen resultaat .Dan het gifgroene monstertje maar eens geprobeerd.Ik kon mij nauwelijks voorstellen dat een dergelijke kleur bij vissen eetlust kon opwekken maar de Pro had dit nu eenmaal voorgeschreven .
Na een uur liep de lijn gierend van de molen .Er zat wat aan .De weerstand was door de 27 kg treksterkte snel gebroken en met de vaart wat uit de boot was het na even flink takelen zover .Daar was hij dan .De eerste vis .Zo te zien een bonito tonijntje van een kleine 2 kg .Het beestje had zich lelijk verhaakt .Een dregje zat aan bakboord half in zijn bek ,die overigens vol met gemene kleine tandjes zat , het andere zat vastgehaakt aan stuurboord in de buitenkant van zijn kop . Zodra hij in de kuip belandde begon hij ongelofelijk te bloeden .Het spetterde alle kanten op .Daar moest een einde aan komen!
Jaren geleden stond er een artikel in de Yachting World over vissen vanaf de zeilboot .Onder het hoofdstukje " How to dispose of your catch" werd geadviseerd in de bilge te kijken ( onder de vloerplanken) of er nog een ongebruikte fles "Schnapps" lag .Gewaarschuwd werd "not the twelf year old Malt " te gebruiken.Er moest dan schnapps achter het kieuwdeksel worden gegoten hetgeen de vis direct om zeep zou helpen .Euthanasie dmv alcohol als het ware .Speciaal voor dit doel had ik een anonieme fles drank meegenomen die ik van de Eerwaarde zuster Bosicevic had gekregen .De Zuster was hoog bejaard en verbleef in het moederhuis der Carmelitessen .Dankbaar voor alle goede zorgen die haar op de polikliniek ten deel waren gevallen kreeg ik deze fles in handen gedrukt .Het was gestookt door familieleden ergens achter op de Balkan ."Vorsicht,ich bin sehr stark" had ze er met beverige lettertjes opgeschreven.Dat klopte.In een depressieve bui probeerde ik wel eens een slokje maar dan stond je van je keel tot je navel acuut in brand .Een absoluut lethaal brouwsel.Zo niet voor onze Bonito.Na een zeer ruime scheut achter de kieuwen nam de intensiteit van het geklapper alleen maar toe en het onsmakelijke tafreel werd nu begeleid door een intense acohol kwalm.Wij wendden ons beschaamd af en lieten de natuur verder zijn werk doen .De suggestie om maar meteen een sushi te proberen werd door Marian met weerzin van de hand gewezen want de kuip zag er uit als een abattoir na een ritueele slachting.
Dit moest duidelijk anders!
Het schoonmaken van de vis was zo gepiept.Prachtige moten roze-rood vlees.De dekwaspomp met zeewater deed de rest en volledig hersteld meldde Marian dat er nog plaats was in het vriesvak.
Het gifgroene monster ging weer over boord .
Na een half uur liep de lijn opnieuw gierend uit.Ditmaal kwam na opdraaien en afremmen van de boot bij het binnenhalen een boeitje met een wit vlaggetje steeds dichterbij.Jawel hoor ; een compleet drijfnet was aan een dregje blijven hangen .Gelukkig lukte het alles los te krijgen en opnieuw werd het groene monstertje aan het werk gezet .
Al gauw was het weer raak Nu duidelijk wat groters .Opnieuw een Bonito van zo,n 2,5 kg .Hij werd op het zwemplatvorm geland ,stropje om de staart en tegen de spiegel omhoog getrokken .Het rubberen politie knuppeltje dat naast ons bed bewaard wordt om ongenode gasten mee te verassen werd tevoorschijn gehaald .Met twee flinke meppen was het leed geleden .Zo moet het dus !
Opnieuw prachtige moten en een vol vriesvak .Het vissen kon voorlopig worden gestaakt .
De volgende dag ,zo simpel mogelijk,met alleen wat zout en peper,half olijfolie,half roomboter twee moten in de pan. Zo gebakken dat ze binnen nog een beetje rose waren . Zo vers .Zo puur.Zo lekker!
een Michelinster waardig.
'